iyi ki ekşi sözlük var. böylece eskiden benim de özgür, mutlu, sanatla iç içe bir yaşantım olduğunu hatırlayabiliyorum. eski yazdıklarımı karıştırma günüymüş bugün.
"sana bakıyordum. gök akşama hazırlanıyordu. (akşam durudur.) bir yaprağı kopardın.
-bu yaprak bizans resimlerinde var! dedin.
yalın, diri, korkunç yeşil bir yapraktı ve ben ilk görüyordum. (yeşil korkunçtur.)
birden akşam düşüverdi. hiç bizans'da olmadığımı düşündüm. üç kuş birbiriyle çarpıştı, yitti. (yitiş sonsuzdur.) yaprağı elinden bıraktın. kalktık.
neden sonra bir taş kabartmasında aynı yaprağı göreceğimi nereden bilecektim? (dünya bir yansımadır.)
yapraklara çıkıyordun!"
ilhan berk'ten.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder