dance me to the end of love.

son bir konser izleyeceksin, kimi istersin deseler, tom waits'le birinciliği kapmak için yarışır l.cohen. ha bu birinciliği kapmak için ikisinin de kılını kıpırdatmaması pek muhtemel, ama olsun ben kendimi kandırayım yine de. her neyse, geçenlerde leonard amcanın konser programına bakıp, ulan eylül'de barselona'da yakalasam mı, ayağımıza (acaba?) kadar geliyor, gidemezsem? deyu hayıflanıyordum. geçen sene 5-6 ağustos tarihli asparagas konser haberinden sonra, bu sene yine aynı tarihlerde istanbul'a geleceği söyleniyor leonard cohen'in. şimdiiiiiiii, dün bu haberi duyduktan sonra bi yarım saat "ulan kimi arasam?" diye dolandım evin içinde, zira pazar sabahı 11'de etrafımdaki kimse l.cohen konser haberine benim kadar sevinemez sanırsam. sonra 12'ye kadar bekleyip özgür'ü aradım. lavuğun bu durumdan haberi varmış zaten, "ama ben duydum ve hemen unuttum" gibi bi açıklama yaptı bana da ehehe.. sonra ben de "yaaa ama ben inanmıyorum, ispanya turunu kesip gelmesi lazım, sonra da geri ispanya'ya dönecek, pek mantıklı gelmiyi" desem de, özgür de "yeaaa yapıyorlar öyle şeyler, belli olmaz" dedi, verdi gazı. bakalım.

neyse ben bu olayı pek düşünmemeye çalışıyorum, sadece takvimden verilen tarihlere bakıp hemen yolculuk planı yaptım kendime o kadar. zaten yol arkadaşım genelde leonard cohen olduğundan kelli artı bi efor sarfetmeme gerek kalmadı, şimdilik tur takvimine bakıp duracağım, bir de sahne önü bileti alsam mı'nın analizini yapacağım kafamda biletler çıkana kadar. aklımı oynatırsam şaşmayın, sevinçtendir.