kararlar

decision theory, decision making, vb. dersler hep ilgimi çeken dersler olmuştur. aldığım sayısız dersten (ki berkeley olsun, upf olsun, hep çılgın prof.lardan aldım bu dersleri) aklımda kalan, insanın rational bir varlık olmadığı, tamamen içgüdüsel kararlar aldığı ve risk-seeking, risk-adverse ya da risk-neutral olmasına göre karar mekanizmasının değiştiği yönündeydi.

şimdiiiiiiiii, bir oğlak kadını olarak sonuna kadar risk-adverse olduğum, olayları hep "ya olmazsa" gözüyle incelediğim, riskten sonuna kadar kaçınma yönünde itinayla çalıştığım aşikardır. böyle olunca ben risk-adverse grubuna giriyorum. ve kendimi attığım maceranın, aldığım riskin sonuna geldim efendim. kendime vakit ayıramamaktan, saçmasapan insanlara dert anlatmaya çalışmaktan, keşmekeşten kaostan accık yoruldum (kısacık bir süre oldu - olsun). bugüne değin olmadığım kadar mutsuz ve yorgun oldum, düşünceli ve bıkkın oldum. haliyle ben istanbul'dan istifa ettim efendim. ruh halim değişti, sürekli mutsuz, sürekli karamsar olmaktan bıktım. tabii pınar'ın deyimiyle tek sample'da bıraktım ama olsun, farklı sample'larda kendimi harcayacak kadar enerjim kalmadı sori. haliyle yıllardır kaçmaya çalışıp bir türlü kaçamadığım ankara'ma geri dönüyorum efendim. akşamları iki satır kitap okuyamamaktan, dünyada ne olup ne bittiğini bilememekten, sürekli bir koşturma halinde olmaktan biraaaz yoruldum ivit. gönlümce seyahat edememekten, paramın havaya uçmasından, iş çıkışımın belli olmamasından yoruldum. haliyle köyüme dönüyorum, mutluyum. işte huzurun en önemli şey olduğunu anlamış bulunuyorum. biraz maliyetli oldu ama olsun, that's life. kısacası 2011'den beklediğim şeyler accık yalan oldu dostlar:) istanbul günlerim bitiyor yakında, ankara'ya dönüyorum. bir taşınma daha olacak yani vuhuuuuu lovely. yine haftasonları gelmeceler devam edecektir stay tuned;)