şu anda ağır basan duygum yenilgi duygusu. neye yenilgi? valla buraya o kadar çok şey yazabilirim ki. hani istanbul'da tutunamadı falan değil derdim. komple yenilgi şeklinde. yoruldum, sıkıldım, bunaldım, egolar gerdi beni. biraz kendimi tanıma fırsatı da buldum aslında, bu açıdan iyi oldu. hayat uzun bir yolculuk (en azından öyle olmasını umuyoruz), geriye dönüp baktığımda "neyse en azından denedim" diyebileceğim birkaç ay göreceğimi düşünüyorum, ama ilerleyen zamanda. biraz olsun hayata dair isteklerimi anlayabildim. insanın huzurunu pek de bozmaması gerektiğini farkettim. çok sevdiğim bir insanın ünlü sözü vardır: "bazen en iyi ikinciyle yetinmek gerekir." her ne kadar başka bir sevdiğim insan "neden second-best olsun ki?" mottosuyla hareket etse de, ben bazen second-best'in daha iyi olabileceğini gördüm:)
enivey, aslında gayet heyecanlıyım. şöyle ki, sonbahar yaklaşırken her şehir güzelleşir benim gözümde. e bildiğim şehre gidiyorum ki, bu da güzel bir şey. evet, her şeye olumlu bakmak lazım, kötü düşünmek kolay, önemli olan güzeeeeeeel düşünmek:)) mutlu olalım dostlar, sizi seviyorum. uzakta olsak daaaaa, önemli olan gönüllerin bir olmasıdır iviitttt:)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder