bir afacanin serzeni$leri

Melike'nin akil sagligini korumasi icin, icindekileri disariya dokme aracidir, taklitlerinden kacininiz.


4 Ağustos 2011 Perşembe

kediş

kedişimize yuva bulduk:((( o kadar mutsuzum ki anlatamam.. kuzum o da gideceğini anlamış gibi bugün sessiz sessiz yanımda uyuyup duruyor. ankara'ya götürebilecek olsam götürecektim ama umarım bulduğumuz yuva onu mutlu eder. ağlamaklıyım dostlar, elleşmeyin.
Gönderen meliq zaman: 18:43
Etiketler: depresif

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Sonraki Kayıt Önceki Kayıt Ana Sayfa
Kaydol: Kayıt Yorumları (Atom)

Seviyor

  • Last Fm

Nelerden bahsettiydim ben?

aile amerikan ankara anne arno baba babaanne bahar basiret birsen tezer catch-up catherine cenk taner çalışkan deep purple depresif dumur film gezi hıdrellez kişisel kitap konser leonard cohen manik murphy mutlu müzik napolyon norm planlama saç sergi seyahat sonbahar sosyal hayat starbucks şikayet toplum umutlu yılbaşı yolculuk

Onceleri..

  • ►  2013 (6)
    • ►  Ocak (6)
  • ►  2012 (5)
    • ►  Aralık (2)
    • ►  Kasım (1)
    • ►  Temmuz (1)
    • ►  Nisan (1)
  • ▼  2011 (31)
    • ►  Ekim (2)
    • ►  Eylül (1)
    • ▼  Ağustos (6)
      • yollara düşsem
      • Herkesin hayatta bir B pilavı olmalı.
      • dönüş
      • papatya
      • kediş
      • on the road again
    • ►  Temmuz (6)
    • ►  Haziran (2)
    • ►  Mayıs (3)
    • ►  Nisan (1)
    • ►  Mart (1)
    • ►  Şubat (1)
    • ►  Ocak (8)
  • ►  2010 (4)
    • ►  Ekim (1)
    • ►  Eylül (1)
    • ►  Temmuz (2)
  • ►  2009 (13)
    • ►  Mayıs (8)
    • ►  Ocak (5)
  • ►  2007 (8)
    • ►  Aralık (2)
    • ►  Kasım (2)
    • ►  Ekim (4)

Kimdir acep?

Fotoğrafım
meliq
Ankara, Türkiye
Profilimin tamamını görüntüle
Soyut teması. Blogger tarafından desteklenmektedir.